Okres w roku liturgicznym, który zaczyna się od pierwszych nieszporów niedzieli przypadającej ok. 30 listopada i kończy się przed pierwszymi nieszporami uroczystości Narodzenia Pańskiego.

Adwent składa się z dwóch części – przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, w której przypominamy pierwsze przyjście Syna Bożego do ludzi oraz czasu, w którym wspomnienie pierwszego przyjścia Chrystusa kieruje serca wiernych ku oczekiwaniu Jego powtórnego przyjścia na końcu czasów. Z tego względu adwent jest okresem pobożnego i radosnego oczekiwania.

Ważnymi postaciami, uczącymi o przyjściu Syna Bożego na ziemię są prorok Izajasz (Przygotujcie na pustyni drogi dla Pana, wyrównajcie na pustkowiu gościniec naszemu Bogu), św. Jan Chrzciciel (Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego) oraz Najświętsza Maryja Panna. Jest ona najlepszym wzorem przygotowania i oczekiwania na przyjście Pana. Ona przyjęła do swego łona Zbawiciela, całkowicie Mu się poświęciła i pozostała z Nim aż do śmierci. To właśnie dlatego chrześcijanie gromadzą się podczas adwentu na mszy św. ku jej czci, zwanej roratami.

_{Na podstawie „Leksykonu duchowości katolickiej”}