Caritas bierze swoje początki z charytatywnej misji Kościoła, realizowanej w postaci szpitali i przytułków dla ubogich. Dobroczynnością zajmowały się najczęściej zakony, a ich działalność była bardzo ograniczona terytorialnie. Dopiero przełom XIX i XX wieku przyniósł próby scentralizowania organizacji niosących pomoc potrzebującym i zaczęto powoływać związki dzieł dobroczynnych. W Paryżu powstał w 1890 roku Office central des institutiones charitables, w Niemczech w 1897 Caritasverband, a w Austrii trzy lata później Zentralstelle der katholischen Vereine fuer freiwillige Wohltaetigkeit. Również na terenach polskich powoływano takie stowarzyszenia, np. we Lwowie w 1985 roku Związek Katolickich Towarzystw i Zakładów Dobroczynnych a w Poznaniu w 1907 zwołano zebranie organizacyjne Związku Polsko-Katolickich Towarzystw Dobroczynnych.

Projekt utworzenia międzynarodowej organizacji charytatywnej – Caritas Catholica – powstał podczas Kongresu Eucharystycznego w Amsterdamie w 1924 roku, a zarząd organizacji wybrano w 1926 roku w Lucernie. Siedzibą Caritas Catholica została Bazylea w Szwajcarii. W Polsce lokalne związki Caritas zaczęły powstawać w każdej diecezji na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych. W 1929 roku powołano do życia ogólnokrajową Caritas, a w 1937 podjęto decyzję o utworzeniu centrali działających związków, ale na przeszkodzie realizacji tej idei stanął wybuch II Wojny Światowej.

Po zakończeniu okupacji diecezjalne związki Caritas podjęły swoją pracę (choć tak naprawdę nigdy jej nie przerwały), natomiast dekretem z dnia 21 września 1949 roku państwo przejęło szpitale będące własnością Kościoła, co w praktyce sprowadziło katolicką dobroczynność do poziomu poszczególnych parafii.

Caritas reaktywowano 10 października 1990 roku jako organizację charytatywną Konferencji Episkopatu Polski, nawiązującą swoimi tradycjami do Caritas sprzed 1950 roku. Współczesna działalność organizacji oparta jest o przepisy prawa kościelnego i państwowego. W 2004 roku Caritas Polska otrzymała status organizacji pożytku publicznego, natomiast w 2009 roku została odznaczona przez Rzecznika Praw Obywatelskich „za zasługi dla Ochrony Praw Człowieka”.

Caritas w Polsce składa się z 44 diecezjalnych Caritas oraz Caritas Polska, która współpracuje z Caritas Europa i Caritas Internationalis oraz koordynuje pracę związków diecezjalnych, a jednocześnie ma charakter służebny wobec Konferencji Episkopatu Polski i Caritas diecezjalnych, wspomagając je w pełnieniu charytatywnej misji Kościoła.

Ze strony internetowej można się dowiedzieć, że Caritas Polska oraz Caritas diecezjalne są organizacjami charytatywnymi Kościoła katolickiego, których misją jest niesienie skutecznej pomocy potrzebującym i ubogim w sposób systematyczny i doraźny, duchowy i materialny. Ponadto, co ważne, działalność nie jest nastawiona na osiąganie zysków. Ma charakter służebny, wynikający z chęci wypełniania przykazania miłości bliźniego oraz pragnienia naśladowania Chrystusa. Caritas pragnie czynnie włączyć się w budowę „cywilizacji miłości” w Polsce.

Działalność charytatywna Caritas oparta jest przede wszystkim na utworzonej sieci specjalistycznych placówek opiekuńczo-wychowawczych, takich jak: Stacje Opieki Caritas, ośrodki rehabilitacyjne, Zakłady Pielęgnacyjno-Opiekuńcze, Domy Pomocy Społecznej, Warsztaty Terapii Zajęciowej, Domy Samotnej Matki, kuchnie dla ubogich oraz świetlice dziennego pobytu dla dzieci i osób w podeszłym wieku.

Caritas rokrocznie wdraża programy, mające na celu zbiórkę środków oraz poprawę komfortu życia potrzebujących. Jest to organizacja letniego i zimowego wypoczynku dzieci i młodzieży z ubogich rodzin, Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom, Jałmużna Wielkopostna, Kromka Chleba, Program Skrzydła, Okno Życia, Wielka Orkiestra Codziennej Pomocy oraz Adopcja na odległość.

Roczna wartość pomocy udzielanej przez Caritas w Polsce to około 50 milionów złotych.

Priorytetami Caritas Polska i Caritas diecezjalnych na najbliższe lata jest:

• rozwijanie działalności charytatywno-opiekuńczej i doraźnej pomocy materialnej dla najuboższych w Polsce;
• aktywizacja zawodowa i społeczna grup zagrożonych wykluczeniem społecznym;
• pomoc ofiarom kataklizmów i katastrof w Polsce i na świecie;
• troska o migrantów i uchodźców;
• rozeznanie przyczyn i obszarów ubóstwa oraz możliwości i środków walki z nim;
• krzewienie ideałów miłosierdzia chrześcijańskiego w Kościele i społeczeństwie polskim;
• formacja i podnoszenie kwalifikacji pracowników Caritas;
• szerzenie idei wolontariatu wśród dorosłych i młodzieży oraz rozwój parafialnych zespołów i szkolnych kół Caritas;
• umacnianie ekumenicznych inicjatyw charytatywnych;
• tworzenie i rozwój własnych placówek;
• współpraca z kościelnymi organizacjami charytatywnymi w Polsce;
• współpraca z organizacjami charytatywnymi oraz organami administracji państwowej;
• współpraca z Caritas w Europie i na świecie;
• budowani pozytywnego wizerunku Caritas w Polsce;
• monitoring i lobbing w dziedzinie polityki społecznej.

_{Na podstawie danych ze strony Caritas Polska oraz Caritas parafialnych}