Miano doktora Kościoła przyznaje się tym, którzy mieli szczególny udział w nauczycielskiej funkcji Jezusa. W czasach średniowiecznych zaczęto nadawać ten tytuł wybitnym nauczycielom i pisarzom chrześcijańskim, zasłużonym dla rozwoju teologicznych postaw Kościoła.

Tytuł doktora Kościoła oficjalnie papieże nadawali od XVI wieku niektórym Ojcom Kościoła Zachodniego i Wschodniego, starożytnym myślicielom oraz teologom średniowiecznym. Zaczęto tym tytułem wyróżniać także świętych odznaczających się znacznym autorytetem w dziedzinach filozoficzno-teologicznych.

Dotychczasowa lista doktorów Kościoła liczy 35 nazwisk, w tym 4 kobiety (wszyscy są jednocześnie świętymi Kościoła katolickiego): Ambroży, Hieronim, Augustyn, Grzegorz Wielki, Atanazy, Bazyli Wielki, Grzegorz z Nazjanzu, Jan Chryzostom, Tomasz z Akwinu, Bonawentura, Anzelm z Canterbury, Izydor z Sewilli, Piotr Chryzolog, Leon Wielki, Piotr Damiani, Bernard z Clairvaux, Hilary z Poitiers, Alfons Maria Liguori, Franciszek Salezy, Cyryl Jerozolimski i Cyryl Aleksandryjski, Jan Damasceński, Będą Czcigodny, Efrem Syryjczyk, Piotr Kanizjusz, Jan od Krzyża, Robert bellarmin i Albert Wielki, Antoni Padewski, Wawrzyniec z Brindisi oraz Teresa z Ávila, Katarzyna ze Sieny, Teresa z Lisieux, Jan z Ávili oraz Hildegarda z Bingen.

_{Na podstawie „Leksykonu duchowości katolickiej”}