Stowarzyszenie katolików świeckich, którego oficjalna nazwa brzmi „Legio Mariae”. Mając za wzór dawne legiony rzymskie, pragnie pod wodzą Maryi nieść pomoc Kościołowi w walce z mocami ciemności. Legion Maryi posługuje się w pewnym stopniu wzorem organizacyjnym i nazewnictwem zaczerpniętym z tradycji rzymskiej. Wbrew nazwie, Legion Maryi nie jest organizacja wojskową ani paramilitarną w potocznym znaczeniu.

Pierwszy Legion Maryi zawiązał się w Dublinie w 1921 roku, założony przez świeckiego urzędnika państwowego Franka Duffa. W 1963 roku Legion działał na terenie 1200 diecezji na całym świecie, w 1990 roku na terenie 2500 diecezji a liczba członków czynnych wynosi około półtora miliona.

Do szybkiego rozwoju Legionu Maryi przyczyniła się instytucja „posłańców” – osób, które decydowały się na osiedlenie w innych krajach, aby tam zaszczepić ideały stowarzyszenia. W ostatnich latach obecna jest inicjatywa „Peregrinatio pro Christo”, polegająca na tym, że grupy legionistów wyruszają w okresie wakacyjnym do innego kraju, by tam dawać świadectwo wiary i umożliwić tym samym założenie miejscowego prezydium Legionu.

Duchowość Legionu jest na wskroś maryjna, wobec czego członkowie stowarzyszenia za cel stawiają sobie przyswojenie możliwie wszystkich cnót Maryi, takich jak Jej pokora, posłuszeństwo, łagodność, nieustająca modlitwa, czystość, mądrość, cierpliwość, miłość do Boga i bliźniego. Legioniści mają przede wszystkim naśladować wiarę Maryi, dzięki czemu są zdolni do podjęcia każdej pracy.

Do stowarzyszenia może się przyłączyć każdy katolik prowadzący życie chrześcijańskie, ożywiony jest duchem Legionu i zdecydowany jest wypełniać obowiązki wynikające z członkostwa. Po zgłoszeniu się do miejscowego Prezydium Legionu kandydat odbywa trzymiesięczną próbę, po czym składa przyrzeczenie i staje się członkiem Legionu Maryi.

Obowiązki czynnego legionisty to przede wszystkim: regularne uczestnictwo w cotygodniowych zebraniach prezydium, wykonywanie pracy apostolskiej wyznaczonej przez prezydium, obowiązek odważnego działania i nieliczenia się ze względami ludzkimi, gdy chodzi o dopełnienie zadania apostolskiego oraz ustnego sprawozdania z wypełnienia powierzonego zadania, dyskrecja w sprawach związanych z działalnością Legionu, prowadzenie dzienniczka pracy apostolskiej, odmawianie codziennej modlitwy zwanej Katena, szczególna miłość w stosunku do członków Legionu. Zasadą jest, że pracę apostolską wykonuje się zawsze w dwie osoby, w towarzystwie drugiego legionisty. Do obowiązków należy również pozyskiwanie nowych członków stowarzyszenia, studiowanie reguły organizacji, pozostawanie zawsze w gotowości do podjęcia zadań apostolskich, gorliwa modlitwa, zwłaszcza różańcowa a także wielkie nabożeństwo do Eucharystii. Zaleca się też każdemu legioniście raz w roku odbyć rekolekcje zamknięte.

Duchowni i świeccy, którzy z różnych względów nie są w stanie wykonywać obowiązków legionisty, mogą zostać wpisani na listę członków pomocniczych, wpierających Legion swoją modlitwą. Wyróżnia się trzy stopnie członkostwa pomocniczego:

• Pretorianie zobowiązani dodatkowo do codziennej mszy świętej i komunii w intencjach Legionu.
• Auksyliatorzy zwyczajni, odmawiający te same modlitwy jak czynni legioniści i adiutorzy, zobowiązani dodatkowo do odmawiania brewiarza.
• Patrycjusze, którzy zatrudnieni są głównie w pogłębianiu wiedzy religijnej, wychowaniu i nauczaniu.

W Polsce Legion działa od 1989 roku, gdyż wcześniej był przez władzę uznany za organizację zakazaną.

Ze względu na charakter działalności apostolskiej Legionu Maryi, uznawany on często bywa za Akcje Katolicką.

_{Na podstawie „Leksykonu duchowości katolickiej”}