Ruch Odnowy w Duchu Świętym, nazywany też Ruchem Charyzmatycznym, chce powrócić do stanu pierwotnego, który uważany jest za lepszy, niż stan obecny, co w dużym uproszczeniu można po prostu określić jako nawrócenie. Ruchy tego rodzaju obecne są w Kościele katolickim oraz innych Kościołach chrześcijańskich.

Do Polski Odnowa w Duchu Świętym dotarła z krajów Zachodu w 1975 roku za sprawą księdza Mariana Piątkowskiego i księdza Bronisława Dębowskiego. Pierwszy ogólnopolski kongres ruchu odbył się w 1983 roku na Jasnej Górze w Częstochowie. Szacuje się, że pod koniec lat dziewięćdziesiątych XX wieku liczba osób należących do ruchu wyniosła około 30 milionów.

Ruch charyzmatyczny wypracował niektóre własne formy pobożności, do których zalicza się między innymi spotkania modlitewne, które powinny odbywać się raz w tygodniu, w dzień powszedni i trwają około dwóch godzin. Na każdym spotkaniu, pod kierunkiem przygotowanych specjalnie animatorów, czyta się fragment z Pisma Świętego, nad którym później prowadzona jest refleksja. Później następuje wspólna modlitwa uwielbienia oraz wygłoszenie „proroctwa” przez które rozumie się zachętę lub upomnienie skierowane do grupy osób, rzadko do kogoś konkretnego. Na koniec następuje śpiewanie pieśni. Cechą szczególną spotkań Odnowy w Duchu Świętym jest wielka spontaniczność w wyrażaniu uczuć i postaw religijnych oraz atmosfera radości i wzajemnego zrozumienia.

_{Na podstawie „Leksykonu duchowości katolickiej”}