Zgromadzenie zostało założone przez bł. Honorata Koźmińskiego w październiku 1878 roku w warunkach ucisku społecznego i religijnego panującego po upadku powstania styczniowego. Z racji obowiązywania dekretu kasacyjnego, założyciel zaproponował nową, nieznaną dotąd w kraju formę życia zakonnego – życie we wspólnocie bezhabitowej, często w rozproszeniu, wykonując pracę na rzecz biednych i potrzebujących w swoich środowiskach. Siostry realizowały swoje powołanie głównie na terenach wiejskich.

W 1909 roku Stolica Apostolska zatwierdza konstytucję dla sióstr prowadzących życie wspólnotowe, a ostatecznie w 1949 roku papież Pius XII zatwierdza zgromadzenie jako niehabitową kongregację zakonną prowadzącą życie wspólnotowe.

Siostry Służki należą do rodziny franciszkańskiej i w jej duchu prowadzą szkoły, przedszkola i ochronki, warsztaty terapii zajęciowej i dom rekolekcyjny, zwracając szczególną uwagę na szerzenie wiedzy religijnej i kształtowanie sumienia chrześcijańskiego dzieci, młodzieży i dorosłych, a także do współdziałania w duszpasterskich zadaniach Kościoła.

Siostry nie są jednolicie ubrane, jedynym znakiem złożonych ślubów jest srebrna obrączka otrzymywana po złożeniu profesji wieczystej.

_{Na podstawie www.sluzki.pl}