Święto Ofiarowania Pańskiego ustanowiono na pamiątkę ofiarowania przez rodziców małego Jezusa w świątyni, obchodzimy je 2 lutego.

Tradycja ofiarowywania pierworodnego syna w świątyni jako należącego do Boga i wykupywania go za symboliczną opłatą była bardzo mocno zakorzeniona w czasach starotestamentowych i wyrosła jako upamiętnienie ocalenia pierworodnych synów z niewoli egipskiej. Czterdziesty dzień po urodzeniu dziecka był dniem dwóch obrzędów – wspomnianego wyżej ofiarowania oraz oczyszczenia matki, która wraz z końcem czasu połogu i złożeniu rytualnej ofiary mogła znów w pełni uczestniczyć w życiu religijnym.

W Polsce święto Ofiarowania Pańskiego ma charakter wybitnie maryjny, do reformy Mszału z 1969 roku nosiło nazwę Oczyszczenia Maryi Panny, a w tradycji ciągle nazywane jest świętem Matki Boskiej Gromnicznej. Z tym dniem kończy się zwyczajowy czas Bożego Narodzenia – kończy się śpiewać kolędy, z domów znikają choinki i szopki, a w liturgii przestaje się przedstawiać Chrystusa jako dziecko.

2 lutego został ustanowiony przez papieża Jana Pawła II w 1997 roku Dniem Życia Konsekrowanego.