Święto Przemienienia Pańskiego było znane bardzo wcześnie w Kościele Wschodnim i rangą odpowiadało Uroczystości Chrystusa Króla na zachodzie. Dla Kościoła Zachodniego ustanowił je papież Kalikst III, jako podziękowanie za zwycięstwo odniesione pod Belgradem 6 sierpnia 1456 roku.
Święto Przemienienia Pańskiego odwołuje się do wydarzenia z życia Chrystusa, kiedy wziąwszy trzech uczniów na górę (przypuszcza się, że mogła to być góra Tabor, uznawana wówczas za świętą) ukazał się im w nieziemskiej chwale, rozmawiając ze starotestamentowymi prorokami: Eliaszem i Mojżeszem.