Założycielką Zgromadzenia Urszulanek Serca Jezusa Konającego jest święta Urszula (Julia) Ledóchowska, która w 1920 roku, wróciwszy z placówki w Petersburgu, uzyskała pozwolenie, by odłączyć się od macierzystego zakonu i założyć nowe zgromadzenie zakonne, mające za podstawowy cel apostolski nauczanie i wychowanie oraz pomoc ubogim. Konstytucja zakonu wstępnie została zatwierdzona w 1923 roku, a definitywnie 21 listopada 1930 roku.

Siostry osiedliły się w Pniewach pod Poznaniem i od razu, w miarę swoich możliwości, włączyły się w powojenna odbudowę kraju. Organizowały przedszkola, szkoły, domy dziecka, internaty dla młodzieży szkół średnich oraz domy akademickie. Prowadziły ponadto kursy zawodowe dla dziewcząt oraz świetlice i czytelnie dla dzieci i młodzieży. Podjęły również pracę jako katechetki w szkołach oraz przygotowywały do zawodu przyszłe nauczycielki i katechetki.

W 1928 roku siostry założyły wspólnotę w Rzymie. Przy niej powstał dom akademicki dla młodzieży polskiej i włoskiej, a w późniejszym czasie Dom Generalny zgromadzenia. Dwa lata później grupa sióstr wyjechała do Francji, by tam zakładać domy zakonne. W chwili śmierci założycielki, w 1939 roku, zgromadzenie liczyło 800 sióstr w 37 wspólnotach w Polsce, Włoszech i Francji.

Po wojnie, wraz ze zmianą granic oraz innym podejściem władz do Kościoła, urszulanki straciły swoje dotychczasowe miejsca pracy, musiały opuścić domy dziecka, przedszkola i znaleźć sobie inne pola działalności. Rozpoczęły pracę w parafiach – jako katechetki i kancelistki, w instytucjach kościelnych i uczelniach katolickich.

Od 1965 roku siostry pracują w Kanadzie, Argentynie, Brazylii, Finlandii, Niemczech, Tanzanii oraz na Białorusi i Ukrainie. Obecnie w zgromadzeniu pracuje około 950 sióstr w prawie 100 wspólnotach. Strojem zakonnym sióstr jest szary habit ze zwykłego sukna (stąd też nazwa „urszulanki szare”) ze skórzanym paskiem, na głowie czepek bez welonu.

Duchowość urszulanek szarych nawiązuje do duchowości zgromadzenia założonego w XVI wieku przez św. Anielę Merici i wyraża się przede wszystkim w dziedzinie nauczania i wychowania. Siostry w zależności od potrzeb podejmują pracę jako katechetki, nauczycielki w szkołach, seminariach i uczelniach wyższych, pracują w domach dziecka, przedszkolach, bursach, domach studenckich i świetlicach, wśród młodzieży, na parafiach i misjach.

_{Na podstawie www.urszulanki.pl}