Zgromadzenie Córek Matki Bożej Bolesnej (inaczej Siostry Serafitki) zostało założone w 1881 roku w Zakroczymiu przez bł. Honorata Koźmińskiego i bł. Małgorzatę Łucję Szewczyk. Zakon wyrasta z duchowości franciszkańskiej i zgodnie ze swoim charyzmatem opieki nad ludźmi niesamodzielnymi, upośledzonymi i starymi prowadzi świetlice i przedszkola oraz ośrodki opiekuńcze dla potrzebujących. Od 1932 roku w Polsce istnieją trzy prowincje Zgromadzenia Córek Matki Bożej Bolesnej: oświęcimska, poznańska i przemyska (dawna lwowska). Dom Generalny zgromadzenia znajduje się w Krakowie. Po II Wojnie Światowej siostry objęły swoją opieką potrzebujących w Stanach Zjednoczonych, Algierii, Francji, Szwecji, we Włoszech oraz na Ukrainie i Białorusi.

Zakon założono w trudnych czasach dla zgromadzeń zakonnych, na terenie zaboru rosyjskiego, dlatego początkowo siostry nie występowały w habitach, dopiero 14 sierpnia 1891 roku, po przybyciu na teren Galicji, otrzymały stroje zakonne z rąk ordynariusza krakowskiego, kardynała Albina Dunajewskiego.

Godłem zgromadzenia jest Serce Matki Bożej przeszyte siedmioma mieczami, które symbolizują boleści, jakich zaznała za życia Maryja oraz dają siłę do przezwyciężania własnych cierpień. Dewizą sióstr jest „Wszystko dla Jezusa przez bolejące Serce Maryi”.

Swoje święto siostry obchodzą 15 września (Matki Bożej Bolesnej), kiedy to rokrocznie odnawiają swoje śluby zakonne.

_{Na podstawie www.serafitki.pl}