Sakrament namaszczenia chorych kojarzy się najczęściej z przygotowaniem chorego na śmierć, a w swoim założeniu jest to sakrament chorych i cierpiących, który można przyjąć wielokrotnie w trakcie życia i który ma raczej prowadzić przyjmującego do zdrowia.

Sakrament namaszczenia chorych przede wszystkim przyjmują osoby, których życie jest zagrożone z powodu choroby lub podeszłego wieku. Udzielić go można również dziecku, pod warunkiem jednak, że ma ono wystarczające rozeznanie, że w tym sakramencie przychodzi Chrystus by pomóc w cierpieniu.

Obrzęd namaszczenia chorych składa się z próśb o zdrowie dla chorego, czytań biblijnych, Modlitwy Pańskiej i błogosławieństwa. Wszyscy bliscy przebywający w domu powinni wziąć w nim udział. Istotnym obrzędem sakramentalnym jest namaszczenie poświęconym olejem. Kapłan namaszcza wówczas czoło i dłonie chorego, robiąc znak krzyża i mówiąc: „Przez to święte namaszczenie, niech Pan swoim nieskończonym miłosierdziu wspomoże ciebie łaską Ducha Świętego – Amen. Pan, który odpuszcza ci grzechy, niech cię wybawi i łaskawie podźwignie – Amen”.

Idealnie byłoby, gdyby można odprawić w domu chorego Mszę świętą, poprzedzoną spowiedzią, ale nie zawsze jest to możliwe, choć duchowni apelują, by nie odkładać wezwania kapłana na ostatnią chwilę.